Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΑΤΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΑΤΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11.8.09

Ρατσιστική δήλωση του εκπροσώπου τύπου του ΛΑΟΣ


Με αφορμή την τραγική ταυτοποίηση των αιχμαλώτων στρατιωτών που αγνοούνταν από το 1974, αλλά και της άνανδρης δολοφονίας της οικογένειας ελληνοκυπρίων στην Λάπηθο, ο εκπρόσωπος τύπου του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναργερμού έκανε την εξής δήλωση:

«Οι τουρκολάγνοι του πολιτικού συστήματος πήραν την απάντηση της πραγματικότητας, με τα τραγικά ευρήματα στην πολύπαθη Κύπρο. Η συμπεριφορά της Τουρκίας, στο διάβα των αιώνων, παραμένει η ίδια: το μαρτυράει η ιστορία της, οι πράξεις της, τα εγκλήματά της. Τέτοιες στιγμές, ανασύρεται στη μνήμη μας η γενοκτονία των Ποντίων, των Μικρασιατών, των Αρμενίων, καθώς και οι άνανδρες δολοφονίες του ''Αττίλα''. Κατά τα άλλα, επιβάλλεται να τους βάλουμε στην Ε.Ε., όπως επιθυμεί η κα Μπακογιάννη και ο κ. Καραμανλής…».

Είναι πράγματι εντυπωσιακό πως μπορούν να μαζευτούν τόσες άστοχες και αποκομμένες από την ιστορική εμπειρία της Κύπρου φράσεις σε μία μικρή παράγραφο.

Η δήλωση του ΛΑΟΣ είναι

α) ρατσιστική, γιατί δεν καταδικάζει απλά την ενέργεια μίας επιθετικής μιλιταριστικής σύμπραξης μεταξύ Τούρκων και Τουρκοκύπριων εθνικιστών, αλλά αναφέρεται στην ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, λες και η Τουρκία ως κράτος υπάρχει για πολλούς αιώνες, λησμονώντας παράλληλα πως η εξωτερική πολιτική και ο επιθετικός χαρακτήρας της Τουρκίας δεν οφείλεται σε κάποια γονιδιακή ανωμαλία, αλλά σε πολιτικούς και κοινωνικούς παράγοντες (κεμαλισμός, στρατοκρατία, ισλαμισμός κ.α.), τους οποίους ένα κόμμα σαν το ΛΑΟΣ θέλει να συστήσει με την "λαϊκή ορθόδοξη" μάσκα τους και στο δικό μας κράτος.
Αναφέρεται η παράγραφος στην "πολύπαθη Κύπρο". Δεν μας λέει όμως πως συνέβαλλαν οι ιδεολογικοί τους πατεράδες, οι διαβόητοι Χίτες στα πάθη αυτού του τόπου. Δεν μας λέει τίποτε για την διαδικασία εθνοκάθαρσης στην οποία πρωτοστάτησαν και τα δικά τους αίσχη στο νησί.

β) άστοχη πολιτικά γιατί κανείς δεν ισχυρίζεται πως η Τουρκία πρέπει να μπει στην Ευρώπη όπως είναι. Μιλούν οι υπέρμαχοι της ένταξης για μία Τουρκία που θα σέβεται το διεθνές δίκαιο, που θα προχωρήσει στις αναγκαίες εσωτερικές μεταρρυθμίσεις και θα λύσει τα ζητήματα με τις γειτονικές της χώρες. Μία τέτοια Τουρκία είναι επιθυμητή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μία τέτοια Τουρκία θα λύσει πολλά από τα προβλήματα της Ελλάδας, που δίνει κάθε χρόνο υπέρογκα ποσά του προϋπολογισμού της σε εξοπλισμούς. Κανείς δεν είναι αισιόδοξος για αυτή την προοπτική, καθώς η γειτονική χώρα έχει δομικές αδυναμίες οι οποίες φαίνονται κάθε φορά που επιχειρούνται οι απαραίτητες αλλαγές.
Όμως είναι πολιτικάντικη κίνηση και αήθης πρακτική η χρησιμοποίηση τέτοιων τραγικών γεγονότων που συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, για να περαστούν μηνύματα εμφανώς ρατσιστικά και αντιεπιστημονικά, που ξέρουμε πόσο πολύ έχουν βλάψει Ελλαδα και Κύπρο.

15.7.09

35 χρόνια από το χουντικό πραξικόπημα της Κύπρου

35 χρόνια μετράμε από την πιο μαύρη στιγμή του χουντικού πραξικοπήματος, που άνοιξε την πόρτα στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου. Οι θύτες του εγκλήματος αυτού μπορεί να μην είναι πλέον επίσημα στο τιμόνι, αλλά οι αντιλήψεις και οι ιδεολογίες μίσους που έσπειραν ακόμη και σήμερα εμποδίζουν τους κατοίκους της νήσου να απολαύσουν την επανένωση της πατρίδας.
Ας ελπίσουμε ότι για το καλό όλων όσων ζουν εδώ, να αντιληφθούμε πως η παρούσα κατάσταση στην Κύπρο είναι η αποτυχία του εθνικισμού. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα, από την αποτυχία του να δημιουργήσει βιώσιμα κράτη (η κυπριακή δημοκρατία δεν ελέγχει τα εδάφη του βορείου τμήματός της, ενώ η βόρεια Κύπρος είναι ένα προτεκτοράτο της Άγκυρας), μέχρι την αποτυχία να δομηθεί μία καθημερινή ζωή που να χαρακτηρίζεται από την συνοχή (εποικισμός στον βορρά, εθνικιστικές νοοτροπίες άπαρτχάιντ στον νότο), ο εθνικισμός στην Κύπρο είπε ό,τι είχε να πει. Και δημιούργησε ένα καθεστώς ασχήμειας. Στο χέρι όλων των κατοίκων της Κύπρου είναι να αλλάξει αυτό. Και οι κάτοικοι του νησιού δεν είναι μόνο οι ελληνοκύπριοι και οι τουρκοκύπριοι. Είναι εκτός αυτών και οι Αρμένιοι, οι Μαρωνίτες, οι ελλαδίτες, οι Τούρκοι, οι κάθε λόγής πρόσφυγες και μετανάστες.
Εκεί μπορεί να υπάρξει η μοναδική αχτίδα φωτός, στην κοινή δράση από τα κάτω και στην επαναπροσέγγιση της καθημερινής ζωής, πέρα από τις εμπορικές σχέσεις τυπικότητας και τις συζητήσεις σε κλειστά δωμάτια.